728x90_lactosan_polpharma

Przygotowania do ciąży powinny przyjąć charakter holistyczny obejmujący wszystkie ramy zdrowotne: zarówno sferę fizyczną jak i psychiczną oraz emocjonalną.

Jaki jest właściwy okres czasu rozpoczęcia planowania ciąży?

prof. dr hab. n. med. Mirosław Wielgoś Prezes Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników, Rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Planowanie ciąży to bardzo istotna kwestia. Niestety, w naszym kraju nadal wiele ciąż to ciąże nieplanowane. Im lepsze przygotowanie do ciąży, tym mniejsze ryzyko powikłań i wystąpienia zdarzeń niepożądanych. Najważniejszym czynnikiem jest suplementacja kwasu foliowego, którego niedobór jest powszechny w naszej populacji. Brak odpowiedniej suplementacji zwiększa ryzyko występowania otwartych wad cewy nerwowej (rozszczep kręgosłupa, bezczaszkowie, bezmózgowie). Przyjmowanie kwasu foliowego powinno poprzedzać koncepcję o co najmniej 4-6 tygodni, ale równie istotny jest tak zwany zdrowy styl życia, który należy stosować na kilka miesięcy przed poczęciem – wyeliminowanie używek (nikotyna, alkohol, substancje odurzające), odpowiednia dieta oraz właściwa aktywność fizyczna. Równie istotna jest zmiana stosowanych przewlekle leków – na takie, które będą bezpieczne dla dziecka, rozwijającego się w łonie matki. W okresie przygotowania do ciąży warto również zadbać o uzupełnienie szczepień, o ile wcześniej nie zostały przeprowadzone – przeciwko różyczce, przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Od czego każda kobieta powinna zacząć przygotowania swojego organizmu na przyjście dziecka na świat?

Równie ważne, jak przygotowania opisane powyżej, jest przygotowanie emocjonalne i społeczne do posiadania potomstwa. Do tego trzeba po prostu dorosnąć, dojrzeć. Ciąża powinna być zaplanowana, chciana, akceptowana. Największe szanse na posiadanie zdrowego potomstwa posiada zdrowa matka. I o to zdrowie zawsze należy dbać.

Pierwsze trzy miesiące ciąży są najważniejszym etapem rozwoju płodu. Na jakie zmiany fizjologiczne zachodzące w organizmie powinna zwrócić szczególną uwagę każda mama?

Tak naprawdę, to cała ciąża jest istotna dla rozwoju płodu, a potem dla rozwoju noworodka, niemowlęcia, dziecka, a w przyszłości dorosłego człowieka. Jej początkowy okres jest o tyle ważny, że to właśnie wtedy kształtują się poszczególne narządy i układy. Ich nieprawidłowy rozwój prowadzi do powstania różnorodnych wad wrodzonych i nieprawidłowości anatomicznych. W tym czasie w organizmie kobiety dochodzi do szeregu zmian fizjologicznych, będących konsekwencją adaptacji ustroju kobiety ciężarnej do niecodziennych warunków, w których w symbiozie przez kilka kolejnych miesięcy muszą żyć dwa odrębne organizmy. Praktycznie każdy układ przystosowuje się do tych odmiennych warunków – układ sercowo-naczyniowy, krwiotwórczy, oddechowy, pokarmowy, moczowy czy wydzielania wewnętrznego. Ważne jest to, aby na każdym etapie ciąży móc odróżnić niegroźne zmiany fizjologiczne o początkowych objawów patologii, co nierzadko wcale nie jest łatwe. Niepokojące są wszelkiego rodzaju dolegliwości bólowe, krwawienia oraz wszystkie te objawy, które w sposób istotny utrudniają kobiecie ciężarnej codzienne funkcjonowanie. W takiej sytuacji zawsze lepiej zasięgnąć porady lekarskiej lub konsultacji specjalistycznej.

Okresowi ciąży towarzyszy swoisty aspekt psychologiczny. Jak radzić sobie z przełomowymi momentami intensywnego oddziaływania ciała i umysłu?

Większość kobiet radzi sobie z obciążeniem psychicznym, spowodowanym ciążą – zwłaszcza przy odpowiednim wsparciu ze strony osób bliskich, jak i właściwym kontakcie z lekarzem prowadzącym ciążę. Jeśli jednak dzieje się inaczej, niezbędna może okazać się konsultacja psychologiczna i rozmowa z psychologiem/psychoterapeutą. To na pewno żaden wstyd – każdy z nas inaczej reaguje na konkretne sytuacje i każdy inaczej radzi sobie w niestandardowych dla niego warunkach. Jeśli nie pomaga wsparcie psychologiczne, należy zasięgnąć porady psychiatry, jako że ciąża sama przez się może indukować/nasilać różnego rodzaju problemy psychiczne, z których bodaj najpowszechniejszym jest depresja i lęk przed nieznanym.

W okresie połogu (6-8tygodni po porodzie) organizm mamy przechodzi dwojakie zmiany. Z jednej strony zachodzą procesy, które mają na celu powrót do stanu sprzed ciąży, a z drugiej te przygotowujące do roli mamy – i karmienia piersią. Czego wtedy może spodziewać się kobieta?

Okres połogu jest równie istotnym czasem, jak ciąża i poród. W jego trakcie może dojść do szeregu groźnych dla zdrowia i życia położnicy powikłań. Należy zwracać wówczas uwagę na prawidłowe gojenie się ran poporodowych (nacięcie krocza, cięcie cesarskie), obkurczanie mięśnia macicy, krwawienie z dróg rodnych, odchody połogowe. Jednocześnie już we wczesnym okresie poporodowym dochodzi do zainicjowania procesu laktacji, z którym nie każda kobieta jest sobie w stanie poradzić bez odpowiedniego wsparcia. Należy zapobiegać zaleganiu pokarmu, a jeżeli już do niego dojdzie, trzeba liczyć się z możliwością wystąpienia poważniejszych powikłań, takich jak chociażby ropień piersi. Okres połogu to także zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowych – zwłaszcza u kobiet, posiadających predyspozycje do takich stanów. Stąd też w połogu niezbędne jest zachowanie szczególnej ostrożności – poprzez nadzór lekarza ginekologa, położnej środowiskowej oraz autoobserwację. W razie jakichkolwiek wątpliwości najbardziej rozsądnym postępowaniem jest zasięgnięcie konsultacji specjalistycznej.

Podobne posty